::بیانیه و فراخوان روز جهانی زبان مادری::

ئاوێنه ماڵپه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ری فه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رهه نگ و هونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ری کوردی

اصل 15: زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است.اسناد ومکاتبات ومتون رسمی و کتب درسی باید باید با این زبان و خط باشد ولی استفاده از زبانهای محلی و قومی در مطبوعات ورسانه های گروهی وتدریس ادبیات آنها درمدارس،درکنار زبان فارسی آزاد است.

زبانها فقط وسیله ارتباط نیستند بلکه هویت و جهان بینی گویشوران ونیز وسیلهانتقال فرهنگ وتجارب ودانشهای آنان است.

تفکر،ذهنی شدن اکتسابها وتجارب ودریافتهای حواس است که به صورت نشانه ای و رمزی(زبان)درذهن نگهداری میشود.روانشناسان ارتباط بین تفکر وزبان را چنان صریح ومستقیم میدانند که برخی تفکر را سخن گفتن بیصدا تعریف کرده اند.

در 21 فوریه 1952میلادی برابر با ” 2 اسفند 1330 ” سه دانشجو در پاکستانطی تظاهراتی برای به رسمیت شناختن زبان بنگاری توسط ارتش کشته شدند.و یونسکودر نوامبر1999این روز را روزجهانی زبان مادری اعلام نمود. این تصمیم یونسکو در جهت مقاوم نمودن ملتها وحمایت از زبانهای در معرض نابودی و زبانهایی است که به دلایل گوناگون امکان رشد وبالندگی نیافته و در معرض نابودی و سیاست یکسان سازی ملتها ودول حاکمقرار گرفته اند.مهمترحن اهداف یونسکواز بذل و توجه ویژه به زبان مادری عبارتند از:

الف) شناسایی ضرورت حفظ و توسعه تنوع زبانی وفرهنگی جوامع وپاسداشت و ارتقای هویت وفرهنگهای مختلف به عنوان بخشی از تلاش برای حفظ واشاعه میراث جهانی فرهنگ و تمدن بشری.

ب) جلوگیری از تأثیرات منفی آموزش روانی و اجتماعی ناشی از آموزش به زبان غیر زبان مادری مانند(مردودیها،ترک تحصیل،کاهش پیشرفت تحصیلی،سرخوردگی،از دست دادن اعتماد به نفس و در نهایت افزایش درصد بیسوادی در این جوامع)

از نظر زبان شناختی آموزش به زبان مادری سبب درک بهترمطالب میشود وپیشرفت شناختی دانش آموزان را تأمین میکند،از نظر اجتماعی سبب جذب راحتتر کودک در محیط اجتماعی میشود وبعنوان یک عنصر اصلی فرهنگی او را در ارتباط باگذشته فرهنگی خود قرار میدهد.از نظر عاطفی استفاده از زبان مادری در دانش آموزان سبب تداوم در استفاده از نمادهای زبان شناختی میشود و بدین ترتیب او را از گسستگی عاطفی ناشی از عدم استفاده از زبان مادری بازداشته وسبب بالا رفتن کمیت وکیفیت ارتباطات درون مدرسه ودرون کلاس میشود و دانش آموزان را از ابزار اصلی تفکر یعنی ارتباط برخوردار میکند.

اینجا پرسشی مطرح میشود که چرا تحصیل نباید به زبان مادری باشد؟ماهیتاین سوال در چرایی نظامهای سیاسی حاکم نهفته است که به نوعی سیاستانکار وامحاء ونابودی ویکسان سازی را در قبال ملیتهای ساکن در یک واحد جغرافیایخاص را در پیش گرفته اند زیرا نابودی یک زبان در نهایت مرگ آن ملتی را به دنبال خواهد داشت که زبان خود را فراموش کرده و از آداب ورسوم خود بیگانه شده اند.به طور خلاصه فرزندان چنین ملتی نسبت به فرهنگ ،اندیشه ،زبان ،تاریخ و تمام گذشته خود بیگانه وبه نسلی تبدیل میشود که حاضر به به پذیرفتن اسارت وبندگی دیگران باشد.

در ایران پروژه ملت سازی رضاخان که در آغاز به دلیل غیر واقع بینانه بودنش موفقیت چندانی برای آن نمیرفت اکنون درذهنیتها به واقعیت مقدسی تبدیل شده که حقوق چندانی برای ملیتهای غیر فارس به رسمیت نمیشناسد.

بر این اساس ما کوردستانیان در روز 2اسفندجهت پاسداری وصیانت از تاریخ وفرهنگ هزاران ساله مان با حضور در خیابانها وتعطیلی مکانهای کسب کاروحاضر نشدندر کلاسهای درس ، اعتراض خود را نسبت به اجرایی نشدن اصل15 اعلام میداریم.

Writing at: یکشنبه 30 بهمن 1390

Time:09:41 By: محمد پیش بینی| |